خواجه شرف الدین شاپور (ارجاسب) تهرانی رازی، تخلص به "فریبی، شاپور، شاهپور" ازگویندگان شیعی مذهب نیمه دوم قرن دهم ونیمهء اول قرن یازدهم است. او ازگویندگان اولیه سبک هندی است که غالب ویژگی های این سبک در شعر او به چشم می خورد. درکنار سبک هندی، سبک خراسانی، عراقی و مکتب وقوع نیز بر شعر او تاثیر گذارده است. بنابراین سبک او تلفیقی از سبک های رایج زبان فارسی است و مرحلهء گذر شعر فارسی از سبک عراقی به سبک هندی را می توان در شعر او و دیگر معاصر انش جستجو کرد.
اکبرى,دکتر منوچهر و کاردگر,دکتر یحیى . (1381). شرح احوال و سبک اشعار شاپور تهرانی. (e11774). مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی(منتشر نمی شود), 5و4(0), e11774
MLA
اکبرى,دکتر منوچهر , و کاردگر,دکتر یحیى . "شرح احوال و سبک اشعار شاپور تهرانی" .e11774 , مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی(منتشر نمی شود), 5و4, 0, 1381, e11774.
HARVARD
اکبرى دکتر منوچهر, کاردگر دکتر یحیى. (1381). 'شرح احوال و سبک اشعار شاپور تهرانی', مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی(منتشر نمی شود), 5و4(0), e11774.
CHICAGO
دکتر منوچهر اکبرى و دکتر یحیى کاردگر, "شرح احوال و سبک اشعار شاپور تهرانی," مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی(منتشر نمی شود), 5و4 0 (1381): e11774,
VANCOUVER
اکبرى دکتر منوچهر, کاردگر دکتر یحیى. شرح احوال و سبک اشعار شاپور تهرانی. مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی(منتشر نمی شود). 1381;5و4(0):e11774.
