در این مقاله موضوع "وصف اطلال و دمن " در شعر فارسی و عربی مورد بحث واقع شده است. پس از ذکر مقدمه ای کوتاه، ابتدا نمونه هائی از شعر عرب دوره جاهلی- مقدمه معلقات سبع- در این زمینه ذکر شده و سپس از شعرای فارسی زبان که اشعاری در این زمینه سروده اند یاد شده است. برجسته ترین شعرای مورد نظر، منوچهری دامغانی، امیر معزی، عبدالواسع جبلی و لامعی گرگانی می باشند. تحلیل برخی از مضامین اشعار شعرای فوق بخش بعدی مقاله را تشکیل می دهد و در پایان، مقایسه ای تطبیقی میان ویژگی های محتوایی اشعار عربی و فارسی مورد بحث در این زمینه صورت گرفته است.
زمردى، دکتر حمیرا و محمدى، احمد. (1384). وصف اطلال و دمن در شعر فارسی و تازی. (e11673). مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی(منتشر نمی شود)، 56(3)، e11673
MLA
زمردى، دکتر حمیرا، و محمدى، احمد. "وصف اطلال و دمن در شعر فارسی و تازی" .e11673 ، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی(منتشر نمی شود)، 56، 3، 1384، e11673.
HARVARD
زمردى، دکتر حمیرا، و محمدى، احمد. (1384). 'وصف اطلال و دمن در شعر فارسی و تازی'، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی(منتشر نمی شود)، 56(3), e11673.
CHICAGO
زمردى، دکتر حمیرا و محمدى، احمد، "وصف اطلال و دمن در شعر فارسی و تازی." مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی(منتشر نمی شود)، 56 3 (1384): e11673,
VANCOUVER
زمردى دکتر حمیرا، محمدى احمد. وصف اطلال و دمن در شعر فارسی و تازی. مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی(منتشر نمی شود). 1384;56(3):e11673.
