با افزایش جمعیت شهرنشین و جستجوی زندگی مطلوب در شهر بخشهای صنعتی تجاری و خدماتی شهر توسعخ می یابد سطح مصرف بالا می رود و در برابر وسعت یابی شهر سرعت مداخلات غیر منطقی انسان در محیط زیست شهری بالا می گیرد و نظارت آگاهانه انسان بر جامعه شهری و حوزه نفوذ آن کاهش می یابد. یکی از مصائب جوامع در حال توسعه گسترش بی حد و مرز قطبهای تمرکز اقتصادی – اجتماعی و صنعتی و رشد غول آسای شهرهای بزرگ و متوقف شدن رشد طبیعی شهرهای کوچک و حوزه های خالی از سکنه یا کم جمعیت روستایی است که اگر چه می کوشند آن را پدیده ای طبیعی و ناشی از علل اقتصادی و نا حدی نتیجه " آهنگ توسعه" تلقی کنند ولی در هر حال نوعی " بحران اجتماعی و عارضه فرهنگی" محسوب می شود و از دیدگاه " انسان مدنی و عاطفی با نیازها پیوندها و ارزشهایش که همه آرامش سعادت و علایق دیرینه و مأنوس خود را در حال از بین رفتن می بیند دست کمی از یک تراژدی ندارد.