با توجه به نقش جغرافیدانان اسلامی در پیشبرد علم جغرافیا، طی سده های میانه در این مقاله طرز تفکر و نگرش جغرافیدانان اسلامی در سده های یاد شده با روش تحلیلی مورد بحث و بررسی قرار گرفته است.بدین منظور ابتدا اهم اصول و مبانی جهانشناسی اسلامی مورد اشاره شده و سپس نگرش جغرافیدانان مسلمان در ارتباط یا جهان،زمین و افلاک و هفت اقلیم و اختلاف نواحی جهان بررسی و تحلیل شده است.
نتیجه حاصل از بررسی نشان می دهد که جغرافیدانان اسلامی سده های میانه در نگرش خود به جهان و زمین به نوعی"جبرگرایی عمومی" که از عالم بالا "دست بر زمین" حاکمیت دارد،معتقد بوده و در تبیین و تحلیل شرایط و تفاوت های جغرافیایی نواحی مختلف زمین ومحیط های مورد استفاده قرار می دادند.
احمد، دکتر احمد پور. (1378). نگرش
جغرافیدانان مسلمان
سده های میانه درباره ی جهان. (e13216). مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی(منتشر نمی شود)، 152(0)، e13216
MLA
احمد، دکتر احمد پور. "نگرش
جغرافیدانان مسلمان
سده های میانه درباره ی جهان" .e13216 ، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی(منتشر نمی شود)، 152، 0، 1378، e13216.
HARVARD
احمد، دکتر احمد پور. (1378). 'نگرش
جغرافیدانان مسلمان
سده های میانه درباره ی جهان'، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی(منتشر نمی شود)، 152(0), e13216.
CHICAGO
احمد، دکتر احمد پور، "نگرش
جغرافیدانان مسلمان
سده های میانه درباره ی جهان." مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی(منتشر نمی شود)، 152 0 (1378): e13216,
VANCOUVER
احمد دکتر احمد پور. نگرش
جغرافیدانان مسلمان
سده های میانه درباره ی جهان. مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی(منتشر نمی شود). 1378;152(0):e13216.