دانشکده ادبیات و علوم انسانی مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی(منتشر نمی شود) 54و55 1 2004 03 20 - بازتاب شاهنامه فردوسی در عزلیات شمس مولوی 11702 FA دکتر عبدالرضا سیف گلناز عاملى معصومه محمدزاده Journal Article 1970 01 01 The Shahnameh written by Ferdosi is the Iranian cultural identity. Through its fluent language, it has always been a significant source for the other Persian literary works. Although it is not a mystical text, it may be found in our major mystical works. This sort of approach and attitude demonstrates that there has never been any separation between Islam and the Iranian culture and traditions. Hence, the great Persian poet, Mowlavi, applying the heroes and customs of Shahnameh in his literary works has a very specific and outstanding position among the other mystics. شاهنامه حکیم فردوسی، کتاب هویت فرهنگی ما ایرانیان با زبان استوار و سخن دلپذیر آنچنان در ادب فارسی ریشه دوانده که گو یی رکن اساسی در تجدید حیات آثار می باشد. شاهنامه اگر چه داعیه عرفانی بودن ندارد اما در متون مهم عرفانی ما حضوری زنده و پویا دارد. نگاه عرفا همچون شعرا به شاهکار ادبی فردوسی به گونه ای است که تصور یک لحظه جدایی فرهنگ و سنن ایرانی را از دین و مذهب اسلامی به ذهن راه نمی دهد مولوی در بهره گیری از پهلوانان و اسامی و رسوم شاهنامه جای ویژه ای را در میان عارفان برای خود بدست آورده است. https://jflh.ut.ac.ir/article_11702_286a7fa6620d6056cf302f27f5f6e514.pdf